| Substancje przeciwbólowe i
przeciwzapalne stosowane w medycynie dawnej i współczesnej |
| Henryk St.
Różański |
| Pochodne
benzoksazocyny |
| Nefopam
(Benzoxazocine)
należy do najsilniejszych leków
przeciwbólowych nienarkotycznych. Z jelit do krwi przenika w
ciągu 2 godzin. Wykazuje słabe właściwości przeciwzapalne i
przeciwgorączkowe. Z białkami krwi wiąże się w 73%. Wydalany jest
głównie z moczem. Blokuje receptory dla serotoniny, dopaminy i
noradrenaliny. Hamuje przewodzenie bodźców w neuronach i
receptorach bólowych (nociceptorach). Stosowany jest w
bólach różnego pochodzenia. Nie wolno go podawać wraz z paracetamolem i fenacetyną, bowiem wzmaga ich działanie hepatotoksyczne. Nie stosować u dzieci, kobiet w ciąży i laktacji, a także pacjentów, u których rozpoznano tachykardię, padaczkę, zawał serca, jaskrę, przerost gruczołu krokowego i chorobę Parkinsona. Lek może powodować tachykardię, bezsenność, suchość w jamie ustnej, zawroty głowy, nudności, zaburzenia widzenia. W trakcie zażywania pacjent nie powinien prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn wymagających koncentracji. Doustne dawki lecznicze nefopamu wynoszą 30-90 mg 1-3 razy dziennie. Domięśniowo stosuje się 20 mg 1-3 razy dz. Produkowany jest w postaci tabletek 30 mg i ampułek 20 mg. |